স্মৃতি নং 16
স্বৰ্গীয় হিৰজিত দেউৰীৰ পবিত্ৰ স্মৃতিত :
কিছুমান মানুহৰ জীৱন হয়তো সময়ৰ হিচাপত বৰ দীঘলীয়া নহয়, কিন্তো তেওঁলোকে আপোনজনৰ হৃদয়ত এৰি যোৱা মৰম, স্নেহ আৰু স্মৃতিৰ কোনো সীমা নাথাকে। জীৱনৰ সময় কম হ’লেও কৰ্ম, দায়িত্ববোধ আৰু আপোনজনৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাই এজন মানুহক চিৰদিনৰ বাবে স্মৰণীয় কৰি ৰাখে। তেনে এগৰাকী অতি আপোন আৰু স্মৰণীয় ব্যক্তি আছিল স্বৰ্গীয় হিৰজিত দেউৰী।
স্বৰ্গীয় হিৰজিত দেউৰী স্বৰ্গীয় ৰাজ গোৱাই দেউৰীৰ সুযোগ্য পুত্ৰ আছিল । ২৬-০৪-১৯৮৫ তাৰিখে জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেতৰ ঘৰ শদিয়া, তিনিচুকীয়া, অসমৰ কপৌপথাৰ দেউৰী গাঁৱত। অতি কম বয়সতে, মাত্ৰ প্ৰায় ৩২ বছৰ জীৱনকালতে তেখেতে এই নশ্বৰ সংসাৰৰ পৰা চিৰবিদায় ল’বলগীয়া হৈছিল।
জীৱনটো তেখেতৰ বাবে হয়তো বৰ দীঘলীয়া নাছিল, কিন্তো সেই চমু জীৱনকালৰ প্ৰতিটো দিনেই আছিল পৰিয়ালৰ প্ৰতি দায়িত্ব, মৰম আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰমেৰে ভৰা। নিজৰ সুখ-সুবিধাতকৈ পৰিয়ালৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু সন্তানৰ ভৱিষ্যৎক অধিক গুৰুত্ব দিয়া তেখেতৰ জীৱনৰ এক উল্লেখযোগ্য দিশ আছিল। সংসাৰৰ সুখ-শান্তি আৰু ভৱিষ্যতৰ কথা চিন্তা কৰি তেখেতে নিজৰ সামৰ্থ্য অনুসৰি সদায় পৰিশ্ৰম কৰি আহিছিল ।
মৃত্যুৰ প্ৰায় দুমাহ আগতে মৰমৰ পত্নী আৰু সৰু ল’ৰা দুজনক ঘৰত এৰি জীৱিকাৰ তাগিদাত কামৰ উদ্দেশ্যে সুদূৰ যোৰহাটলৈ বুলি তেখেতে ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈছিল। সেই যাত্ৰাও আছিল পৰিয়ালৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে কৰা এক সাধাৰণ অথচ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰচেষ্টা। ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ সময়ত পত্নীৰ মনত আছিল—কাম কৰি তেখেত সোনকালেই আকৌ ঘৰলৈ উভতি আহিব। সৰু ল’ৰা দুজনেও হয়তো পিতৃৰ উভতি অহাৰ অপেক্ষাত দিন গণি আছিল।
কিন্তো কোনেও জনা নাছিল যে সেই বিদায়েই হ’ব আপোনজনৰ সৈতে শেষ বিদায়।
যোৰহাটত কৰ্মৰত অৱস্থাত সংঘটিত হোৱা এক দুৰ্ভাগ্যজনক ট্ৰেক্টৰ দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ তেখেতে মৃত্যুক আঁকোৱালি লয়। ১৮-০১-২০১৮ তাৰিখে যোৰহাটত তেখেতে শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। মাত্ৰ ৩২ বছৰ বয়সতে এটি পৰিয়ালৰ মূৰব্বী, এগৰাকী মৰমিয়াল পত্নীৰ স্বামী আৰু দুজন সৰু সন্তানৰ পিতৃৰ জীৱনযাত্ৰা হঠাতে থমকি ৰ’ল।
এই আকস্মিক মৃত্যুৰ খবৰ পৰিয়ালটোৰ বাবে যেন এক বজ্ৰপাতৰ দৰে আছিল। যিজন মানুহে কাম কৰি সোনকালেই ঘৰলৈ উভতি আহিব বুলি ভাবি আপোনজনক এৰি গৈছিল, সেই মানুহজন আৰু কেতিয়াও আগৰ দৰে উভতি নাহিব—এই কঠিন সত্যটো মানি লোৱাটো কিমান বেদনাদায়ক, সেয়া ভাষাৰে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰি।
ঘৰখনত যিজন মানুহৰ জীৱন্ত অৱস্থাত উভতি অহাৰ অপেক্ষা চলি আছিল, সেইজনেই উভতি আহিল ঠিকেই, কিন্তো জীৱন্ত হৈ নহয়—বগা কাপোৰেৰে ঢকা তেওঁৰ নিথৰ দেহহে ঘৰলৈ আহিল। এয়া আছিল অসহনীয় বেদনা, অপূৰণীয় দুখ আৰু এটা পৰিয়ালৰ বাবে চিৰদিনৰ বাবে এক ডাঙৰ আশ্ৰয় আৰু ভৰসা হেৰুৱাৰ মুহূৰ্ত।
সময় পাৰ হৈ যায়, বছৰ বাগৰে, ঋতু সলনি হয়। মানুহে বাহিৰৰ পৰা পুনৰ স্বাভাৱিক জীৱনলৈ ঘূৰি অহা যেন লাগে। কিন্তো আপোনজনক হেৰুৱাৰ গভীৰ বেদনা হৃদয়ৰ এক নিভৃত কোণত সদায় জীয়াই থাকে। কিছুমান শূন্যতা সময়েও পূৰণ কৰিব নোৱাৰে। হিৰজিত দেউৰীৰ বিয়োগে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ জীৱনত সৃষ্টি কৰা শূন্যতাও তেনে এক অপূৰণীয় শূন্যতা।
তেখেত আজি আমাৰ মাজত শাৰীৰিকভাৱে নাই। কিন্তো এজন মানুহৰ জীৱন কেৱল তেওঁৰ শাৰীৰিক উপস্থিতিৰে শেষ হৈ নাযায়। তেওঁ আপোনজনক দি যোৱা মৰম, পৰিয়ালৰ বাবে কৰা ত্যাগ, সন্তানৰ জীৱনত এৰি যোৱা স্নেহৰ চিন আৰু সমাজৰ মাজত এৰি যোৱা স্মৃতিয়েই তেওঁক বহুদিনলৈ জীয়াই ৰাখে।
স্বৰ্গীয় হিৰজিত দেউৰীৰ জীৱন অকালতে থমকি ৰ’ল যদিও তেখেতৰ মৰম, স্নেহ, পৰিশ্ৰম, ত্যাগ আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি থকা গভীৰ দায়িত্ববোধৰ স্মৃতি কেতিয়াও মচি নাযাব। তেখেতে আপোনজনৰ হৃদয়ত এৰি যোৱা মৰমৰ চিন সময়ৰ সোঁততো ম্লান নহ’ব।
তেখেতৰ সৰু ল’ৰা দুজনৰ প্ৰতিটো সফলতাত, পৰিয়ালৰ প্ৰতিটো সুখৰ মুহূৰ্তত আৰু আপোনজনৰ প্ৰতিটো স্মৰণত তেখেতৰ উপস্থিতি অনুভৱ হওক। তেখেতৰ মৰম আৰু আশীৰ্বাদৰ স্মৃতি সন্তান দুজনৰ জীৱনৰ পথত সদায় এক অদৃশ্য শক্তি হৈ থাকক।
সময় বহু দূৰ আগুৱাই যাব, নতুন দিন আহিব, বহু পৰিৱৰ্তন ঘটিব; কিন্ত কিছুমান মানুহৰ স্মৃতি কেতিয়াও পুৰণি নহয়। স্বৰ্গীয় হিৰজিত দেউৰীও তেনে এগৰাকী স্মৰণীয় ব্যক্তি, যাৰ অকাল বিয়োগৰ বেদনা আপোনজনৰ হৃদয়ত সদায় থাকিব আৰু তেখেতৰ পবিত্ৰ স্মৃতি চিৰদিন জীয়াই থাকিব।আজিৰ এই পবিত্ৰ স্মৰণৰ ক্ষণত তেখেতৰ পবিত্ৰ আত্মাৰ চিৰশান্তি কামনা কৰিছোঁ।
সম্পাদনা আৰু সংৰক্ষণ: SK Deori www.mydigitalvillage.co.in
ফটো, পৰিচয় আৰু তথ্য প্ৰদানকাৰী :